ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΜΑΣ (του Γιώργου Χρήστου)

Δεν ήταν σκυλιά ράτσας. «Αυγούλαδες» και μπασταρδεμένα τσομπανόσκυλα ήταν!!!! Παρόλα αυτά μεγάλη ήταν η αγάπη μου γι’ αυτά. Με αυτά τα σκυλιά ήμουν ικανός να παίζω με τις ώρες ,χωρίς να βαριέμαι!!!! Επειδή στα «Β’νάρια» Κοντοπουλίου είχαμε κοπάδι προβάτων ,ο σκύλος ήταν απαραίτητος. Η ΜΑΝΤΡΑ λοιπόν του Κουντουρά που νοικιάζαμε , εκείνα τα χρόνια, είναι απέναντι από το γήπεδο της Ηφαιστίας Κοντοπουλίου , ερείπιο σχεδόν σήμερα.
Αυτή την εποχή είχαμε μια σκυλίτσα τη ΦΟΥΛΑ , ένα παιχνιδιάρικο και αγαπησιάρικο πλάσμα. Ερχόμενος από το χωριό και ενώ εγώ βρισκόμουν στο γερμανικά πολυβολεία ,σημερινή Αγία Φιλοθέη, μ’ έπαιρνε είδηση, και έτρεχε βολίδα να με προϋπαντήσει και να με κάνει χίλιες χαρές και άλλα τόσα τσαλίμια. Η ΔΕΥΤΕΡΗ σκυλίτσα που είχαμε σαν κατεβήκαμε στο Βουνοχώρι πια, ήταν η…… Ρεβέκκα. Ο αδελφός μου ο ΚΩΣΤΑΣ ,ΓΙΑΧΩΒΑΣ για ένα διάστημα ,είχε δώσει στη σκυλίτσα αυτό το όνομα, λόγω του…..δόγματος που ακολουθούσε τότε. Αυτή τη θυμάμαι για το όνομά της και για την……κομμένη της ουρά. Άλλος σκύλος που είχαμε, έφερε το μισητό όνομα για μας την εποχή του απελευθερωτικού αγώνα των ΚΥΠΡΙΩΝ, ΧΑΡΝΤΙΝΓΚ. Για τους νεότερους δε λέει τίποτε το όνομα, αλλά για μας τους παλιούς ,μας θυμίζει τον Άγγλο Κυβερνήτη της Κύπρου, ο οποίος προσπαθούσε να καταπνίξει την εξέγερση των Κυπρίων, κατά των Άγγλων, με σκληρά μέτρα, όπως φυλακίσεις ,βασανιστήρια αλλά και απαγχονισμούς. Έτσι κι εμείς για να τον λοιδορήσουμε και να τον εκδικηθούμε κοτσάραμε το όνομα αυτό στο σκύλο μας.
Τέλος θυμάμαι ένα ταλαίπωρο μαύρο αδύνατο σκυλί, το οποίο μας «ζγκολλήθηκε» δεν ξέρω κι εγώ πώς. Λιμασμένος κυριολεκτικά από την πείνα στεκόταν ο καημένος στην πόρτα της μάντρας μας και με το αγαθό του βλέμμα, εκλιπαρούσε για ένα κομμάτι ψωμί που του το δίναμε αλλά αυτός …συνέχιζε να στέκεται στην πόρτα .Τότε «η καμεν’ η μάνα μ’» του βαζε τις φωνές.
-«Για διέτουν πάλε ξαναήρτι. Δε σ’είχα δώσ’ πιο μπρουστά βρε μια κουμματάρα ψουμί, πάλε ήρτις διμόν ΖΤΟΥΓΙΑΝΕ.»

Έτσι ο καημένος πήρε την ονομασία ΖΤΟΥΓΙΑΝΟΣ=ζητιάνος. Όταν όμως τον φωνάζαμε να έρθει κοντά μας, για να παίξουμε, εκείνος έτρεχε γεμάτος χαρά κι αγάπη, και μας αποζημίωνε με το παραπάνω για το ξεροκόμματο που του δίναμε. ΤΩΡΑ έχω δυο σκυλιά ,το ΦΡΙΞΟ και το ΜΠΟΜΠΟ ,οι οποίοι απολαμβάνουν την αγάπη μου και τη φροντίδα μου και από εκείνα εισπράττω ΑΓΑΠΗ και ΕΥΓΩΜΟΣΥΝΗ. Το είπε άλλωστε και ο ΚΙΚΕΡΩΝΑΣ. ΣΑΝ ΘΕΣ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΠΑΡΕ ΕΝΑ ΣΚΥΛΟ!!!!!!!
Γιώργος Χρήστου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *